داده مىشود ، علم فقه همان علمى است كه حامل آن به مقامى شامخ و مرتبه‌اى بسيار عالى عروج و ارتقاء مىيابد و به واسطه‌اش به سعادت اخروى نائل مىگردد علماء ماضين و صلحاء از گذشتگان رضوان اللّه عليهم اجمعين در تحقيق مباحث اين علم شريف بذل جهد و سعى فراوان نموده و رنجهاى بسيار در تنقيح مسائلش متحمّل شده‌اند ، پس بسا مطالب مشكل و مقفّل را به سر انگشتان افكارشان باز نموده و بسيار از مجملات را كه با بيانات خود در كتب شرح و توضيح داده‌اند و در اين زمينه كتبى تصنيف فرموده كه در آنها پرده‌هاى تاريكى جهالت را عقب زده و طالبين را به طرق صواب هدايت فرموده‌اند . بخش دوم : شرح ديباچه كتاب تفصيل شرح ديباچه كتاب قوله : كنوز الاعمار : كنوز جمع « كنز » به معناى گنج بوده و « اعمار » بر وزن افعال جمع « عمر » مىباشد . قوله : و اطالت التّردّد بين العين و الاثر فى معالم الافكار : كلمه « اطالت » يعنى استمرار پيدا مىكند و مراد از « تردّد افكار » اعمال فكر و دقّت نظر مىباشد و مقصود از « عين » مقدّمه و از « اثر » نتيجه مىباشد . قوله : هو العلم بالاحكام الشّرعيّة : لفظ « هو » خبر است براى « انّ » و مقصود از « علم به احكام شرعيّه » علم فقه مىباشد . قوله : فلعمرى انّه المطلب الّذى : كلمه « لعمرى » يعنى بجان خود سوگند مىخورم و ضمير در « انّه » به علم به احكام شرعيّه راجع است . قوله : يظفر بالنّجاح طالبه : كلمه « نجاح » رستگارى را گويند و ضمير در « طالبه » به علم به احكام شرعيّه راجع است . قوله : و المغنم الّذى يبشّر بالارباح كاسبه : كلمه « مغنم » به صيغه اسم